8 Ekim 2017 Pazar

Aralık 2015’i hatırla

Sahi ne olmuştu Aralık 2015’te. İlk defa yeter bu kadar acı, mutsuzluk, mutlu olmak istiyorum demiştim kendime ve bunu dilemiştim, bütün dilekleri yerine getirme gücüne sahip yüce yaratıcımızdan.

Gerçekten ben, farklı biri oldum aralık 2015’ten sonra. Hayatımda ilk defa sırf karşımdaki kadınları tanıma amaçlı yemeğe çıktım. İlk defa bu kadar fazla. Gerçi sıfırdan herhangi bir sayı da fazlaydı ama benim için bu ilk ve sondu. 

Hemen ocak ayında hayatımın aşkını bulurum sanmıştım. Öyle olmadığını çok geçmeden anladım. İki işte çalışıyor, sürekli spor yapıyordum. Kısaca para da dert değildi sadece mutluluğu arıyordum.

Aşkından bir dönem deliye dönüp göz yaşı döktüğüm kadınlar, sadece beni olgunlaştırdılar. Hiç biri bilmedi onları ne kadar sevdiğimi. Söyleyemedim, birazda korktum. Korku, hayal kırıklığı, gözyaşı hayatımda artık olmasın dedim, aralık 2015 tarihindeki dileğimde.

Aradan aylar geçti, ben hala mutsuzum. Kendimi işr spora verdim. Bir gün bir kömür gözlü dilber çıktı karşıma. Yeni bir sayfa değil, defter açıldı hayatımda. Uğruna göz yaşıda döktüm. Birlikte kahkaha da attım. Ama en çok gülmeyi seçtim ben. Gülmek insanı gençleştirir derler. Bende sen insanın ömrünü uzatırsın diyorum. İnsanlar seni hiç böyle gülerken görmedik diyorlar. Göremezlerdi tabi, gülmüyordum ki. Ben şimdiye kadar bir çift göze bakıp hiç böyle gülmedim ki.

Ben aralık 2015 ten sonra yaşadığım herşeyi bu dileğime ve kafamı soktuğum delikten kaldırmama bağlıyorum. Gerçekten öyle mi oldu bilmiyorum.

2 Ekim 2017 Pazartesi

Sensiz olmak istemiyorum

Farketmeden her şeyim olmuşsun,
Yediğim her lokmada sen varsın,
Şimdi boğazıma dizilen,
Her şeyde biraz sen varsın,
Eşyalarda, düşüncelerde, anılarda,
Nereye baksam orada senden bir iz var,

Zaten özlüyordum vakit geçmiyordu,
Şimdi hiç geçmez oldu zaman,
Susuyorsun, korkuyorum,
Korktukça ağlıyorum,
Çaresizim, masafeler yüzünden zaten sensizim,
Sonsuza kadar sensiz olmak istemiyorum.

1 Ekim 2017 Pazar

Nefessiz kaldım

Nefessiz kaldım,
Zaten yapığım her hata,
Nefes almamı giderek güç bir hale getiriyordu,
Artık kendi başıma nefes alamaz hale geldim,
Kendi kendime yetemeyince dışarıdan nefes almaya başladım,
Tek bir nefes kaynağım vardı,
O da bugün yine yaptığım bir hata yüzünden oksijen vermeyi kesti,
Yavaş yavaş boğuluyorum.

5 Eylül 2017 Salı

Şimdiden çok özledim






Garip bir haldeyim, neredeyse yukarıdaki karikatür beni anlatıyor. Şimdiden çok özledim, hayatıma öyle bir işlemişsin ki senin izinin olmadığı bir dakikam yok.

Tekrar bana döneceğini bilmesem bu hayat çok çekilmez olurdu.